pinguis Wester – muszla gruba, bardzo duża (szerokość do 40 mm, wysokość 15 mm i więcej), z 4½–5 skrętów, przy czym ostatni jest silnie rozszerzony, a wysokość otworu jest większa niż szerokość. Występuje w jeziorach i stawach.
Cechy morfologiczne thumb|left|Muszla zatoczka rogowego. U góry: widok od szczytu (w warunkach przyżyciowych ta strona muszli jest skierowana ku dołowi), u dołu: widok od strony dolnej na umbilicus.
Muszla duża, płasko zwinięta (planispiralna), lewoskrętna, zbudowana z 5–6 skrętów. Skręty obłe, pozbawione krawędzi, szybko narastające. Ostatni dwa razy szerszy od przedostatniego. Górna strona muszli zagłębiona, skręty embrionalne leżą na dnie uformowanego przez to zagłębienie lejka. Strona dolna muszli tylko nieznacznie wklęsła. Otwór muszli ma kształt nerkowaty, jego brzegi nie są połączone ze sobą. Krawędzie otworu ostre, bez wargi. Brzeg otworu w części górnej wybiega nieco ku przodowi. Muszla grubościenna, barwy czerwonobrunatnej lub oliwkowobrązowej, z matowym połyskiem – strona dolna zwykle jaśniejsza. Na zewnętrznej powierzchni muszli nieregularne poprzeczne i spiralne prążki, dające efekt „młotkowania”. Muszle młodych ślimaków z regularnym prążkowaniem, pokryte szczecinkami. Szerokość muszli: do 20–40 mm;