Wacław Wojciech Albiński (ur. 27 stycznia 1935 we Włochach k. Warszawy, zm. 6 lipca 2015) – polski geodeta i pisarz zamieszkały w Południowej Afryce.

Życiorys Urodził się w rodzinie Wacława, prawnika, i Janiny z Mazowieckich (zm. 1985). W dzieciństwie mieszkał we Włochach pod Warszawą. Uczęszczał do Liceum im. Wojciecha Górskiego w Warszawie, a po zdaniu matury studiował na Wydziale Geodezji Politechniki Warszawskiej. W czasie studiów, w 1956 brał udział w zakładaniu dwutygodnika literackiego „Współczesność”, w którym publikował pojedyncze wiersze i felietony. Po uzyskaniu w 1958 dyplomu na Politechnice Warszawskiej pracował jako geodeta w kraju, a także dziewięć miesięcy w 1960 na kontrakcie w Iraku. W 1963 wyjechał z Polski, najpierw do Paryża, by w niedługim czasie przenieść się do Genewy, a stamtąd – do Afryki. Przez wiele lat mieszkał w Botswanie, a następnie osiadł w Republice Południowej Afryki, gdzie pracował jako geodeta.

Kilka jego wierszy ukazało się w paryskiej „Kulturze”. Jako pisarz zadebiutował w wieku 68 lat. W 2003 ukazał się jego pierwszy zbiór opowiadań pt. Kalahari. Opowiadania Albińskiego są mocno osadzone w realiach Afryki Południowej.