Dawid napadał ich i nikogo nie pozostawiał przy życiu, by nie wyszło na jaw, że prowadzi walki z nimi, a nie z Judejczykami, jak mówił Akiszowi.
W tym czasie Amalekici napadli na Siklag, gdzie mieszkał Dawid i jego zwolennicy, złupili i podpalili miasto oraz wzięli do niewoli pozostawione w mieście kobiety, w tym dwie żony Dawida (Dawid i jego ludzie w tym czasie wracali z obozu Filistynów, którzy prowadzili wojnę z Izraelem). Dawid rozpaczał, a ludzie chcieli go ukamienować, jednak otrzymał od Jahwe zapewnienie, że dogoni napastników. Wraz z sześciuset ludźmi ruszył do pościgu, jednak dwustu odłączyło się z powodu zmęczenia. Pozostali skorzystali z pomocy egipskiego niewolnika Amalekity, odnaleźli obóz wrogów i zaatakowali go z zaskoczenia. Uciec zdołało jedynie czterystu młodzieńców. Dawid odzyskał wszystkich jeńców oraz zdobył wielkie łupy, z których część posłał do mieszkańców Judy, a część równo podzielił pomiędzy swoich zwolenników (również tych, którzy odłączyli się od niego)Rozdział 30 Pierwszej Księgi Samuela w przekładzie Biblii Tysiąclecia.
Czasy króla Ezechiasza
Za rządów króla Ezechiasza pięciuset ludzi z pokolenia Symeona wytępiło pozostałych Amalekitów, którzy mieszkali w owym okresie w górach Seir.