mały|Sutanna prymasa Stefana Wyszyńskiego mały|Rzymskokatolicki prymas Polski abp Wojciech Polak w sutannie mały|Sutanna papieska należąca do Jana Pawła II thumb|Kardynał Tarcisio Bertone w białej sutannie dozwolonej na podstawie indultu dla tropikalnych regionów. thumb|Anglikański prymas Anglii abp Rowan Williams w sutannie.
Sutanna (z wł. sottano – spódnica), w kościołach wschodnich podraznik – wierzchni ubiór duchownych, w różnym kolorze, zależnym od stanowiska w hierarchii, zwany też rewerendą. Księża początkowo nosili ubrania typowe dla swoich czasów i tylko, gdy zakładali szaty kapłańskie, aby odprawić mszę świętą, wyglądali inaczej. W Kościele katolickim noszenie suntann zalecił papież Sykstus V w 1589 r. konstytucją Cum sacrosanctum.
Pierwsze szaty wyróżniające duchownych chrześcijańskich noszono w starożytności. Synod w Bradze w 572 nakazał noszenie stroju duchownego kapłanom wychodzącym z domu. W XII i XIII wieku kapłani przyjęli rzymską sutannę jako zwykłą odzież, która odróżniała ich od świeckich. Wkrótce po tej decyzji Kościół wprowadził kolejne regulacje, które wymagały, aby kapłani nosili charakterystyczny strój.