Garbatka zygzakówka, zębica zygzakówka, garbatka wieniawka, wieniawka (Notodonta ziczac) – gatunek motyla z rodziny garbatkowatych. Zamieszkuje Palearktykę, od Afryki Północnej i Półwyspu Iberyjskiego po Rosyjski Daleki Wschód. Osobniki dorosłe są aktywne nocą.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza pod nazwą Phalaena dromedarius na łamach dziesiątego wydania Systema Naturae. W jego obrębie wyróżnia się dwa podgatunki:
Notodonta ziczac derbendica Daniel, 1965 Notodonta ziczac ziczac (Linnaeus, 1758)
Morfologia thumb|left|Imago w spoczynku thumb|left|Imago w spoczynku, widok z boku Motyl o krępym ciele i rozpiętości skrzydeł sięgającej od 44 do 48 mm. Głowa jest zaopatrzona w niecałkowicie owłosione oczy złożone, krótkie głaszczki i uwstecznioną ssawkę, natomiast pozbawiona jest przyoczek. Czułki osiągają ⅓ długości przedniego skrzydła i wykazują znaczny dymorfizm płciowy w budowie, będąc obustronnie grzebykowanymi u samca, zaś piłkowanymi lub ząbkowanymi u samicy. Owłosienie krótkiego i szerokiego tułowia jest gęste, ale nie formuje czuba pośrodku grzbietu. Skrzydło przedniej pary osiąga od 18 do 22 mm długości, ma wydłużony wierzchołek, skośną krawędź zewnętrzną i ząb na krawędzi tylnej.