Korony drzew owocowych thumb|Korony grusz w uprawie intensywnej Sposób rozgałęziania pędów jest cechą genetyczną gatunku, jednak rośliny są pod tym względem bardzo plastyczne, co pozwala na sztuczne formowanie koron drzew. W sadownictwie stosuje się różne zabiegi kształtowania koron w celu uzyskania lepszych plonów i ułatwienia zbiorów owoców. Można wśród nich wyróżnić: korona prawie naturalna – składa się z kilkunastu gałęzi szkieletowych wyrastających z pnia pod kątem zbliżonym do prostego, ma przewodnik dominujący nad pozostałymi konarami, stosowana jest np. w sadach wiśniowych, czereśniowych i śliwowych. korona wrzecionowa – zbliżona kształtem do korony świerkowej, najdłuższe są dolne konary, a im bliżej wierzchołka, tym są krótsze. Najniższa partia korony znajduje się powyżej 0,5 m od powierzchni gruntu, przewodnik sięga do wysokości 2,5–3 m. Zapewnia odpowiednie nasłonecznienie i przewiewność koron oraz łatwy dostęp do zbiorów i oprysków. Stosowana przy zagęszczeniu 1500-3000 drzew na 1 ha, w sadach jabłoniowych, gruszowych,