thumb|Husycka forteca z wozów – „Wagenburg” Tabor wojskowy (częściej używane w formie liczby mnogiej: tabory wojskowe) – przewoźne obozowisko, przemieszczające się wraz z armią. Wraz z obozowiskiem na taborach przewożono zaopatrzenie i wyposażenie wojska. Wraz z taborami przemieszczały się także warsztaty naprawcze sprzętu wojskowego, kuchnie i lazarety. Całość przenoszona bywała pieszo i przewożona przy pomocy furmanek i innych pojazdów zaprzęgowych. W razie zagrożenia pojazdy wchodzące w skład taborów można było w stosunkowo krótkim czasie rozmieścić wokół obozowiska, łącząc je ze sobą i formując z nich tymczasowe fortyfikacje.
Pierwsze opisy użycia taboru do walk pozycyjnych dotyczą armii Kaganatu Chazarskiego w czasie wojen arabsko-chazarskich w VI-VII wieku. Wojownikom konnym towarzyszyły lekkie kibitki, które w razie ataku przeciwnika wiązano, tworząc zaporę, spoza której łatwiej było się bronić.
Ten typ umocnień stosowano od starożytności do XX wieku, m.in. w walkach w Europie środkowej i wschodniej, np.