thumb|Elektroda wodorowa:1 – elektroda platynowa2 – bełkotka uwalniająca pęcherzyki wodoru3 – roztwór kwasu4 – płuczka blokująca dostęp tlenu5 – zbiornik z zapasem elektrolitu
Elektroda wodorowa (SHE, z ) – w elektrochemii, gazowa elektroda redoks (półogniwo wodorowe), wykonana z platyny pokrytej czernią platynową i – po umieszczeniu w kwaśnym elektrolicie – omywana gazowym wodorem. Gdy ciśnienie cząstkowe wodoru wynosi 101,325 kPa, a jony wodorowe w roztworze mają aktywność jednostkową, uzyskiwany jest potencjał standardowy E0, który przyjęto umownie jako zerowy (we wszystkich temperaturach).
Elektroda wodorowa jest punktem odniesienia potencjału w elektrochemii. Odniesienie potencjału metalu do elektrody wodorowej jako standardu wynika między innymi ze sposobu reakcji metali z kwasami.
Wyróżnia się standardową elektrodę wodorową (SEW) pracującą w warunkach standardowych i normalną elektrodę wodorową (NEW) pracującą w warunkach normalnych.