Trafili do miejscowego getta, a po jego likwidacji syn trafił do getta na Majdanie Tatarskim.
8 sierpnia 1944 roku został kierownikiem Referatu do spraw Pomocy Ludności Żydowskiej przy Polskim Komitecie Wyzwolenia Narodowego. Wszedł również w skład Miejskiej Rady Narodowej w Lublinie, gdzie został przewodniczącym Komisji Opieki Społecznej. Jesienią 1944 roku wszedł w skład Centralnego Komitetu Żydów w Polsce, którego został wiceprzewodniczącym. Pełnił również funkcję szefa Referatu Opieki nad Dzieckiem CKŻP. Został również członkiem Komitetu Centralnego Bundu. Pomagał Żydom, opuszczającym swe kryjówki na terenach wyzwolonych lub przechodzącym przez front. Zajmował się m.in. grupą dzieci ocalałych z obozu zagłady na Majdanku.
Od lutego 1945 roku przebywał w Warszawie. Był członkiem prezydium Komitetu Ziomków Lubelskich, wiosną 1947 roku brał udział w Pierwszym Krajowym Zjeździe Lubliniaków, podczas którego został wybrany na członka kolegium redakcyjnego księgi pamięci Lublina. Współpracował z TOZ i ORT, z ramienia organizacji kilkukrotnie przebywał w Europie Zachodniej i Ameryce Północnej. W latach 1946–1948 był członkiem redakcji gazety „Dos Naje Lebn”.