Lubień Górny (niem. Obernhagen1947, Obernhagen-Lubień Górny, górnolubieński MPol XXVI nr 37) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
We wsi był przystanek kolei wąskotorowej Lubień Górny.
Położenie geograficzne Osada położona na Pomorzu Zachodnim, na lewym brzegu rzeki Regi, około dziewięciu kilometrów na południowy wschód od miasta Resko i 16 kilometrów na północny zachód od miasta Łobez.
Historia Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z lat 1381 Averenhagen, 1440 Overenhagen, Overnhagens i rok 1445 in Overhagen. Około 1780 roku we wsi znajdował się kościół, kaznodzieja, kościelny, ośmiu rolników, chałupnik i łącznie 13 gospodarstw (palenisk). Z wyjątkiem jednego folwarku, wieś stanowiła majątek alodialny. Właścicielem majątku był wówczas wielki właściciel ziemski Otto Friedrich Fürchtegott von Bonin z ElvershagenBonin, [Dostęp 2025-10-22]. Gospodarstwo, które nie wchodziło w skład majątku, było dziedziczną posiadłością rodziny Borcke;