Zmianie uległa również stylistyka wnętrza, łącząca elementy neobarokowe z roślinną dekoracją secesyjną, która z kolei znajdowała odpowiednik w formach secesji wiedeńskiej elewacji zewnętrznych, połączonych z pierwiastkami orientalnymi.
Drugą wersję tego projektu zrealizowano, a do kolejnego poświęcenia synagogi doszło w 12 kwietnia 1905 roku, kiedy po bardzo kosztownej przebudowie została ona znacznie powiększona. Z pietyzmu odstąpiono od wzniesienia całkowicie nowego budynku i zadecydowano tylko o przebudowie istniejącego, wybudowanego ok. 100 lat wcześniej, w którym działali najsłynniejsi żydowscy nauczyciele. Przebudowa kosztowała 125 tysięcy marek. Sam budynek i jego nowy wystrój zostały artystycznie potraktowane. Wykonanie wspaniałych polichromii, utrzymanych w tonacji piaskowej i czystych barwach, odpowiadających nowoczesnemu stylowi nastręczyło wiele trudności. Wprowadzono również organy najnowszej konstrukcji, których ton spotkał się z ogólnym uznaniem wiernym, wykonane przez znaną firmę Schlagk & Söhne. thumb|left|175px|Aron ha-kodesz Ówczesny wygląd i wystrój synagogi jest znany z przewodnika po Lesznie z 1908 roku Hansa Dilnnhaupta. Z kolei Br. Świderski w swoim ilustrowanym opisie Leszna z 1928 roku pisał: „Dawniejszą synagogę wybudowano przed 130 laty.