W dniach od 28 czerwca do 5 lipca 1978 do kompleksu orbitalnego był przycumowany statek Sojuz 30. Jego radziecko-polską załogę stanowili Piotr Klimuk i Mirosław Hermaszewski, którzy swój lot realizowali w ramach programu Interkosmos. Podczas prawie 140-dniowej misji Kowalonok i Iwanczenkow przyjęli jeszcze jedną międzynarodową załogę. Od 27 sierpnia do 3 września 1978 ich gośćmi byli Walerij Bykowski oraz Sigmund Jähn. Załoga stacji Salut 6 poza pracami remontowymi wykonała również obszerny program badań i eksperymentów. 29 lipca Władimir Kowalonok przez 2 godziny i 20 minut pracował poza stacją. Przedłużenie misji było możliwe dzięki temu, że Bykowski i Jähn powrócili na Ziemię w statku Sojuz 29, pozostawiając stałej załodze stacji orbitalnej Sojuza 31. Misja zakończyła się 2 listopada 1978. Kapsuła z załogą wylądowała około 180 km od Dżezkazganu. „Sojuz T-4” 12 marca 1981 Władimir Kowalonok rozpoczął swój trzeci lot kosmiczny. Dowodził wyprawą statku Sojuz T-4. Razem z nim w kosmos poleciał Wiktor Sawinych. Kosmonauci stanowili piątą stałą załogę (ostatnią) jaka pracowała na pokładzie stacji orbitalnej Salut 6. Dzień później, po pomyślnej operacji dokowania, obaj znaleźli się na pokładzie zespołu orbitalnego. Ich misja była stosunkowo krótka, bo trwała jedynie blisko 75 dni.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Władimir Kowalonok · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.