thumb|Przypuszczalny zasięg terytorium kontrolowanego przez Attylę ok. roku 450 Attyla (łac. Attila z goc. dosłownie „Mały ojciec”, „Ojczulek”), zwany też „Biczem Bożym”Michael Lee Lanning, 100 największych dowódców wszech czasów, dz. cyt., s. 63. (łac. Flagellum Dei) (ur. 406, zm. 453) – władca Hunów w latach 445–453, który wraz z bratem Bledą przejściowo stworzył rozległe imperium władzy na ziemiach europejskich.
Życiorys thumb|Uczta Attyli (mal. Mór Than, 1870) Urodził się jako syn Mundzuka, dziedzicząc ze starszym bratem Bledą tron po stryju Ruasie. Po objęciu władzy nad plemieniem rezydował w okolicy Tokaju w górnych Węgrzech. W 441 spustoszył Mezję, Ilirię i Trację. W 445 w trakcie polowania zabił Bledę, z którym dotychczas dzielił przywództwo nad Hunami, rzekomo myląc go z niedźwiedziem. W 447 najechał Cesarstwo Wschodniorzymskie i zmusił cesarza Teodozjusza II do zapłacenia jednorazowego trybutu w wysokości 6000 funtów złota; potroił też wówczas do 2100 rzymskich funtów złota płaconą przez cesarstwo coroczną daninę.