Według innych źródeł, Attyla zmarł w wyniku przepicia na własnym ślubieAndrzej Dziadzio, Powszechna historia prawa, dz. cyt., s. 50. lub zmarł we własnym łóżku w wyniku otrucia1000 lat sławnych ludzi, dz. cyt., s. 13.. W 454 Gepidzi rozbili Hunów w bitwie nad rzeką Nedao. Ich resztki odeszły na wschód.
Attyla w literaturze Attyla jako Etzel lub Ecel pojawia się w niemieckiej Pieśni o Nibelungach, zaś w Eddzie poetyckiej – Frag. pieśni o Sygurdzie (Brot af Sigurdarkvidu), Pieśni o Gudrun I (Gudrunarkvida I), Pieśni o Sygurdzie krótkiej (Sigurdarkvida en skamma), Zamordowaniu Niflungów (Drap Niflunga), Pieśni o Gudrun II. Dawnej (Gudrunarkvida II. En forma), Pieśni o Gudrun III (Gudrunarkvidar III), Płaczu Oddruny (Oddrunar gratr), Grenlandzkiej pieśni o Atlim (Atlmal en gronlenzku), Podżeganiu Gudruny (Gudrunar hvot) i Pieśni o Hamdirze (Hamdismal) – jako Atli syn króla Hunów, Budliego brat Oddruny, Brunhildy walkirii i drugi mąż Gydrun córki króla Gotów, Gjukiego i jego żony Grimhildy.
Autor Kroniki królestwa Słowian, czyli Latopisowu Popa Duklanina (XII w.) myli Attylę z postacią króla Węgrów Arpada.