thumb|Michał Iłłarionowicz Kutuzow, obraz R. M. Wołkowa thumb|Obelisk w Bolesławcu – miejscu śmierci thumb|200px|Pomnik Kutuzowa w Petersburgu (1837) Michaił Iłłarionowicz Goleniszczew-Kutuzow (, ur. w Petersburgu, zm. 28 kwietnia 1813 w Bolesławcu) – rosyjski dowódca, od roku 1812 książę smoleński, a 31 sierpnia 1812 generał feldmarszałek, wolnomularzLudwik Hass, Wolnomularstwo w Europie środkowo-wschodniej w XVIII i XIX wieku, 1982, s. 243..
Uważany powszechnie za architekta klęski kampanii rosyjskiej Napoleona, choć twórcą strategii polegającej na wciągnięciu Wielkiej Armii w głąb Rosji i jej późniejszym zniszczeniu był poprzednik Kutuzowa – Michaił Barclay de TollyA.Uffindell, s. 361.. Kutuzow pozostaje jednak jednym z głównych autorów tego sukcesu.
Życiorys Urodził się w rodzinie generała porucznika inżynierii. W roku 1759 wstąpił do Szlacheckiej Szkoły Oficerskiej Artylerii, którą ukończył z wyróżnieniem w 1761 roku i pozostał w niej jako wykładowca matematyki. W roku 1761 chorąży i dowódca kompanii Astrachańskiego pułku piechoty. Od 1762 roku kapitan i adiutant generał gubernatora w Rewlu. W latach 1764–1765 dowodził pododdziałami i działał przeciwko wojskom konfederatów polskich.