Swen zmarł już 3 lutego 1014 r., a jego syn Kanut Wielki początkowo nie interesował się sprawami Anglii. Umożliwiło to Ethelredowi powrót na tron. Kanut jednak powrócił latem 1015 r. i rozpoczął kolejny podbój Anglii, wykorzystując konflikt Ethelreda z jego najstarszym synem, Edmundem. Ethelred zmarł 23 kwietnia 1016 roku w Londynie i pochowany został w Katedrze św. Pawła. Po krótkim panowaniu Edmunda II cała Anglia została opanowana przez Kanuta.
Przydomek W czasach kiedy na Anglię spadła inwazja Duńczyków i Norwegów, rządy przechwycili doradcy, co było powodem nadania Ethelredowi przydomka bezradny "the unready". Nazwa wynikała też z przekonania Anglików, że nie miał on dobrych "rede". Być może lepszym określeniem króla byłoby: Ethelred, "któremu źle radzono".
Potomstwo Król Ethelred był trzykrotnie żonaty. Po raz pierwszy ożenił się Elflaedą, córką Thoreda, earldormana Nortumbrii. Ethelred miał z nią czterech synów: Athelstan Ætheling (ok. 986 – 1011) Edmund II Żelaznoboki (988/993 – 30 listopada 1016), król Anglii Egbert Ætheling Eadred Ætheling
Drugą żoną Ethelreda była Elfgifu, córka Elfhelma, earldormana Yorku. Miał z nią dwóch synów: Eadwig Ætheling (zm. 1017), stracony na rozkaz Kanuta Wielkiego Edgar Ætheling Starszy