Herb Łotwy powstał po uzyskaniu niepodległości w 1918 roku (w obecnej wersji od 1921). roku. Istnieją trzy wersje herbu: wielki, mały powiększony i mały. Herb Łotwy składa się z tarczy trójdzielnej na której umieszczone są: w górnym polu wschodzące słońce, zaś w prawym dolnym – czerwony wspięty lew w polu srebrnym, zaczerpnięty z herbu Kurlandii, a w lewym dolnym – srebrny gryf w polu czerwonym, zaczerpnięty z herbu Liwonii oraz jednej z wersji herbu Łatgalii. Nad tarczą umieszczone są trzy złote gwiazdy. Słońce symbolizuje państwowość Łotwy. Stylizowany wizerunek słońca był wcześniej używany przez strzelców łotewskich wcielanych do rosyjskiej armii w czasie I wojny światowej. Trzy gwiazdy nad tarczą herbu to idee przyłączenia do Łotwy jej trzech historycznych regionów: Liwonia, Łatgalia, Kurlandia-Semigalia. Znakiem Liwlandii i Łatgalii jest również srebrny gryf. W wersji powiększonej pod herbem znajdują się dwie skrzyżowane gałęzie dębu. Duża wersja herbu zawiera opisaną wyżej tarczę heraldyczną jak w wersji małej, podtrzymywaną przez lwa i gryfa, identyczne jak na tarczy herbowej.