Angielski rządowi wydawało się, że wojna została praktycznie już rozstrzygnięta i posłał znaczną liczbę okrętów angielskich na Morze Śródziemne. Blake miał tylko 42 okręty gdy został zaatakowany i zdecydowanie pobity przez 88 okrętów Trompa 9 grudnia 1652 r. w bitwie pod Dungeness, tracąc na rzecz Holendrów kontrolę nad kanałem La Manche. W tym czasie wysłane na Morze Śródziemne okręty również zostały pobite w bitwie pod Livorno.
Po generalnej reorganizacji floty Blake pożeglował z około 75 okrętami by odzyskać panowanie nad kanałem La Manche, co udało mu się po pokonaniu Holendrów w bitwie pod Portland. W bitwie pod Gabbard Blake wzmocniony okrętami generałów Richarda Deane’a i George’a Moncka zdecydowanie pobił Holendrów, zatapiając bądź zdobywając 17 okrętów wroga, samemu nie tracąc żadnego. Na skutek tej bitwy Holendrzy zostali zablokowani w swych portach aż do ostatecznej porażki w bitwie pod Scheveningen, w której poległ Maarten Tromp.
Po zawarciu pokoju z Holendrami, Blake mając 24 okręty pożeglował w październiku 1654 r. na Morze Śródziemne, skutecznie powstrzymując Henryka II Gwizjusza od zdobycia Neapolu.