mały|Grób Ludwika Adama Dmuszewskiego na cmentarzu Powązkowskim Ludwik Adam Dmuszewski (ur. 24 grudnia 1777 w Sokółce, zm. 9 grudnia 1847 w Warszawie) – polski aktor, reżyser teatralny, dyrektor Teatru Narodowego, dramatopisarz, dziennikarz, historyk teatru i wydawca. Istotna postać dawnej Warszawy, wolnomularzLudwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 440..
Życiorys Urodził się w Sokółce koło Białegostoku, jako syna Jana, rotmistrza kawalerii narodowej, i Magdaleny z Sobolewskich. Uczył się w warszawskich szkołach pijarskich (prawdopodobnie w szkole wojewódzkiej) i bazylianów w Żyrowicach. W roku 1794 był protokolantem Rady Najwyższej Narodowej. Przez kolejne kilka lat gospodarował z ojcem na wsi. ”Pod koniec 1799 przyjechał do Warszawy (miał zamiar przedostać się do Legionów J.H. Dąbrowskiego): za namową W. Bogusławskiego postanowił zostać aktorem i wstąpił do zespołu Teatru Narodowego. Debiutował 15 czerwca 1800 w komedii Dwóch w jednym. W Teatrze Narodowym działał odtąd do końca życia.” W latach 1825–1827 współkierował teatrem z B. Kudliczem i K. Kurpińskim. Od roku 1827 został jego dyrektorem, drugim obok wcześniej powołanego L. Osińskiego. Od roku 1836 prowadził wykłady w Szkole Dramatycznej obejmujące: krytykę, historię i literaturę dramatyczną.