Skrytki, zgromadzenia honorackie – katolickie żeńskie zgromadzenie scentralizowane założone przez ojca Honorata Koźmińskiego przy pomocy współzałożycielek z różnych grup społecznych.
Miały cele religijne dostosowane do aktualnych potrzeb: służki (1878): apostolstwo wśród ludności wiejskiej; westiarki (1880): zaopatrywanie ubogich kościołów w paramenty liturgiczne; franciszkanki od cierpiących (1882): pielęgnowanie chorych w szpitalach i domach prywatnych; sługi Jezusa (1884): opieka nad służącymi i zawodowe kształcenie dziewcząt; siostry Imienia Jezusa (1887): apostolstwo wśród rękodzielniczek; obliczanki (1888): pogłębianie wiedzy religijnej u wiernych; Małe Siostry Niepokalanego Serca Maryi (1888): apostolstwo wśród pracownic fabrycznych; wspomożycielki (1889): pomoc duszom czyśćcowym przez pełnione dzieła miłosierdzia; córki Maryi Niepokalanej (1891): apostolstwo wśród ludu miejskiego, wychowywanie i nauczanie dzieci; pocieszycielki (1894): praca oświatowa, czytelnie, biblioteki, nauczanie w szkołach; pasterzanki (1895): opieka nad moralnie upadłymi dziewczętami.
Z 26 zgromadzeń zakonnych (męskich i z żeńskich), które powołał Honorat Koźmiński, do dziś istnieje 15 żeńskich, z czego 14 to zakony bezhabitowe.