Pinakoteka Watykańska () – oddział Muzeów Watykańskich w Rzymie. W obecnej siedzibie została otwarta dla publiczności 27 października 1932 roku, za pontyfikatu papieża Piusa XI.
Historia Nową siedzibę dla papieskiej pinakoteki zaprojektował z polecenia papieża Piusa XI architekt Luca Beltrami. Jako lokalizację wybrano część dziewiętnastowiecznego Kwadratowego Ogrodu () w północnej części Watykanu. Nowa siedziba zapewniła dobre warunki oświetleniowe oraz miała zapewnić lepszą konserwację obrazów. Kolekcja była bowiem stale przemieszczana w obrębie Pałaców Apostolskich, nie posiadała stałego miejsca ekspozycji. Pierwotny zbiór liczył 118 dzieł za pontyfikatu papieża Piusa VI około 1790 roku. W wyniku porozumień wyartykułowanych w traktacie z Tolentino z 1797 roku najcenniejsze zabytki trafiły do Luwru. Dopiero w 1817 roku, po upadku Napoleona, dzięki staraniom czynionym przez Antonia Canovę, 77 z nich powróciło do Rzymu. Kolekcja rozrastała się dzięki darowiznom. Przed otwarciem Pinakoteki Watykańskiej stara kolekcja liczyła 270 obrazów. Do tego zbioru dołączono 183 dzieła zdeponowane w magazynach, zakrystii Bazyliki św. Piotra, apartamentów papieskich oraz pałacu w Castel Gandolfo. Współcześnie kolekcja obejmuje około 460 obrazów.