Bunt przeciw ojcu Absalom rozpoczął przygotowania do buntu. Po upływie kolejnych czterech lat uzyskał zgodę Dawida na podróż do Hebronu, gdzie miał złożyć ofiarę Jahwe. Na miejscu Absalom został obwołany przez swoich zwolenników królem. Szybko ściągnął tam Achitofela z Gilo, jednego z najmądrzejszych doradców Dawida.
Zagrożony Dawid zdecydował się na opuszczenie Jerozolimy. Towarzyszyli mu głównie cudzoziemscy najemnicy: Keretytowie (prawdopodobnie Kreteńczycy) i Peletyci (Filistyni). Nakazał pozostawić w mieście Arkę Przymierza. Wysłał także do stolicy w charakterze szpiega jednego ze swoich doradców – Chuszaja Arkijczyka. Sam ze swoimi ludźmi podążył do Machanaim (obecne Khirbet Mahneh).
thumb|250px|Grób Absaloma (Yad Avshalom)Po przybyciu do Jerozolimy Absalom przejął harem swojego ojca, legitymując w ten sposób – zgodnie z ówczesnymi zwyczajami – swoje prawa do tronu. Jeśli chodzi o walkę z Dawidem, Achitofel jedyną szansę na sukces upatrywał w natychmiastowym uderzeniu, zanim król zbierze swoich stronników. Z kolei Chuszaj przestrzegał przed szybką rozprawą z Dawidem i doradzał zebranie wcześniej jak największej ilości wojska. Absalom zdecydował się na plan Chuszaja, w rzeczywistości ukrytego stronnika Dawida. W ten sposób dał szansę ojcu na zebranie szyków.