Absalom w tradycji żydowskiej Hagada twierdzi, że śmierć Absaloma była karą za jego fałszywą dumę (z powodu wspaniałych włosów odziedziczonych po Adamie) i za sprzeniewierzenie się ojcu. Nie ma dla niego miejsca w przyszłym świecie, jednak ze względu na żal ojca ominęły go w piekle najgorsze kary.
Z imieniem tego syna Dawida wiąże się znajdujący się w dolinie Cedronu w Jerozolimie tzw. grób Absaloma (Yad Avshalom). W rzeczywistości jest to część większego zespołu grobowego, pochodzącego z I wieku p.n.e. Przez stulecia mieszkańcy Jerozolimy pokazywali ten grobowiec, przypominając, jak kończą synowie sprzeciwiający się ojcom.
Absalom w literaturze Absalom został przedstawiony m.in. w: dramacie The Love of King David and Bathsabe George’a Peelego (1599), utworze Absalom and Achitophel Johna Drydena (1681), powieści Des Israelischen Printzens Absaloms und seiner Prinzessin Schwester Thamar Staats-, Lebens- und Heldengeschochte Georga Christiana Lehmsa (1710), sztuce Bunt Absalona. Dramat w 10 odsłonach Stanisława Miłaszewskiego (1937), utworze Buntownik i król I. Aliraza (1968).