269-271.
Jaskinia powstała w soczewce krystalicznych wapieni, wytworzonej w otaczających ją zlepieńcach wieku karbońskiego. Długość jej korytarzy wynosi ok. 300 m. Brak tu wielkich stalaktytów, stalagmitów, draperii czy polew, pokrywających nieraz znaczne połacie ścian jaskiń. Wystrój wnętrza jaskini stanowią głównie liczne drobne formy śnieżnobiałego aragonitu (źdźbła, igły, krzaczki grociki), kontrastujące z szaroniebieską barwą skały wapiennej. Nacieki te wzrastają w rozmaitych kierunkach, niezależnie od siły grawitacji - takiego rodzaju ekscentryczne formy nacieków noszą nazwę heliktytów, a ich rozgałęzione formy - antodytów. Na ścianach jaskini widoczne są liczne kotły eworsyjne, świadczące o rozmywaniu skały wapiennej przez wodę, pozostającą pod ciśnieniem hydrostatycznym. Tego rodzaju wystrój jaskini jest rzadkością w skali światowej. Główną atrakcją jest Grota Drogi Mlecznej, której sklepienie przecina wstęga licznych, gęsto ułożonych różyczek, źdźbeł i gałązek aragonitu.