Za namową kustosza Biblioteki Aleksandryjskiej, Demetriusza z Faleronu, Ptolemeusz II Filadelfos pragnąc poznać prawo żydowskie, zwrócił się o pomoc do arcykapłana Eleazara. Ten przysłał królowi z Jerozolimy siedemdziesięciu dwóch uczonych żydowskich, którzy w ciągu siedemdziesięciu dwu dni pobytu na wyspie Faros dokonali przekładu Pięcioksięgu Mojżeszowego na język grecki. Każdy z tłumaczy miał pracować samodzielnie, a mimo to gdy porównano powstałe wersje okazały się one identyczne, gdyż pracą tłumaczy miało kierować natchnienie Boże. Samo zaś dokonane tłumaczenie Tory wprawiło króla w zachwyt oraz spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem.
Według Listu Arysteasza najwcześniej, bo w latach 285–247 p.n.e., więc za czasów Ptolemeusza II, przetłumaczony został Pięcioksiąg Mojżeszowy. Ponieważ tłumaczenia tego miało dokonać siedemdziesięciu dwóch uczonych żydowskich w Aleksandrii, w ciągu siedemdziesięciu dwóch dni nadano mu nazwę „Septuaginta” – z łaciny „siedemdziesiąt”. Nazwa ta pierwotnie odnosiła się do greckiego przekładu Tory. Z czasem sam przekład stopniowo powiększył się o pozostałe księgi Biblii hebrajskiej, a także dzieła napisane w języku greckim, które weszły do kanonu hellenistycznego.