Natomiast rola króla przy powstaniu przekładu Tory została przedstawiona w sposób rażąco przesadzony, a postawa innych wspólnot wobec Żydów i odbiór przez nie samego Prawa jest oczywistą apologetyczną fikcją, jawnie demaskującą poczucie wyższości autora utworu. Pewne wątpliwości budzi wymienienie Demetriusza z Faleronu jako kustosza Biblioteki Aleksandryjskiej, gdyż był on przeciwnikiem Ptolemeusza II Filadelfa i został wygnany na początku jego samodzielnych rządów. Być może Demetriusz został przedstawiony w liście przez wzgląd na swoją znaczącą pozycję, albo też przekład Tory powstał jeszcze w czasach Ptolemeusza I Sotera (367 p.n.e. – 282 p.n.e.) co wspiera informacja dotycząca uwolnienia jeńców z Judei. Uwolnienie jeńców jest bardziej prawdopodobne dla okresu krótko po wojnie i podbiciu tego obszaru, około 300 roku n.e., niż w czasach Ptolemeusza II. Analiza greckiego przekładu Pięcioksięgu doprowadziła badaczy do wniosku, że faktycznie był to przekład zbiorowy, jednak przyjmuje się, że tłumaczy Tory było około sześciu, a wynik ich pracy znacznie odbiega od wierności hebrajskiego