mały|240px|Puszcza Dulowska – widok od strony wschodniej, od strony Rudna mały|240px|Puszcza Dulowska – widok na Zamek Tenczyn mały|240px|Staw Wroński w Tenczynku mały|240px|Jezioro Chechelskie mały|240px|Część południowo-wschodnia puszczy mały|240px|Droga Zalas–Tenczynek we wschodniej części puszczy mały|240px|Zbójnik mały|240px|Kancelaria Leśnictwa Czerna, Za Białką Puszcza Dulowska – kompleks leśny położony w Niecce Dulowskiej na dnie Rowu Krzeszowickiego pomiędzy drogą krajową 79 Chrzanów – Krzeszowice, linią kolejową Trzebinia – Bolęcin a Wzgórzem Zamkowym w Rudnie.
Jest on pozostałością prastarej puszczy, która w średniowieczu rozciągała się między Krakowem a Przemszą.
Teren puszczy znajduje się na pofałdowanej równinie sandrowej powstałej na przedpolu lodowcowym. Jednolity kompleks leśny, przerywany naturalnymi polanami, w najdłuższym miejscu osiąga 8 km w najszerszym około 4 km. Potok Chechło dzieli Puszczę na dwie części. Część północna (zwana Lasem Dulowskim) jest piaszczysta i sucha. Dominuje tu sosna i świerk. Część południowa (Las Bagno, Las Rudno) jest podmokła i zatorfiona. Występują tu torfowiska niskie, olsy, oraz miejscami bór bagienny. Na wyżej położonych terenach o wapiennym podłożu spotkamy tu również lasy w typie buczyny karpackiej.