Trietjakowa, Mandatu Erdmana, a szczególnie trzech sztuk – Misterium-buffo (1918, 1921), Pluskwy, Łaźni (1930) – Majakowskiego. Ponadto wystawił dziesiątki sztuk z klasycznego repertuaru rosyjskiego, dramaturgii światowej i współczesnej mu dramaturgii radzieckiej. Do ciekawszych inscenizacji należały także: Biada rozumowi (według komedii Mądremu biada Gribojedowa), Śmierć Tarełkina i Wesele Kreczyńskiego Suchowo-Kobylina, Jubileusz i Niedźwiedź (jednoaktówki według Czechowa), Jutrznie Verhaerena, Rogacz Wspaniały Crommelyncka, Dama Kameliowa Dumasa, Trust D. F. na podstawie powieści Erenburga, Wystrzał Biezymieńskiego.
Śmierć i rehabilitacja thumb|300px|Wsiewołod Meyerhold po aresztowaniu przez NKWD 1939 Mejerhold kierował swoim teatrem od jego powstania aż do stycznia 1938 roku, gdy teatr ten został zamknięty. Po śmierci Konstantego Stanisławskiego (7 sierpnia 1938) został dyrektorem jego teatru operowego, gdzie uprzednio asystował Stanisławskiemu.