Donald Cameron of Lochiel (ur. 5 kwietnia 1835 w Achnacarry, zm. 30 listopada 1905 w tamże) – XXIV Naczelnik Klanu Cameronów, szkocki magnat i polityk, głowa jednego z najpotężniejszych i najbardziej wpływowych rodów na szkockich Wyżynach. Był synem Donalda Camerona of Lochiel, XXIII Naczelnika, i lady Vere Catherine Louisy Hobart, córki George’a Vere’a Hobarta.
Życiorys Wzorem swojego ojca kształcił się w londyńskiej Harrow School. Później wstąpił do służby dyplomatycznej. W 1857 r. był Pierwszym attaché podczas misji lorda Elgina w Chinach. Później był attaché ambasady brytyjskiej w Berlinie. Po śmierci ojca w 1859 r. został kolejnym Naczelnikiem Klanu Cameronów. Parę lat później zrezygnował ze służby w dyplomacji i zamieszkał w Achncarry, które zostało jego stałą siedzibą.
W 1868 r. został członkiem Izby Gmin z okręgu Inverness-shire, z ramienia Partii Konserwatywnej, i był nim przez następne 17 lat. Sprawował również funkcję Sędziego Pokoju (Justice of the Peace, JP) dla Argyllshire i Buckinghamshire. Był ponadto Lordem Namiestnikiem Inverness-shire w latach 1887–1905.
W 1873 r. witał królową Wiktorię podczas jej wizyty w Lothian (była to pierwsza wizyta brytyjskiego monarchy w Lothian).