Robert M. Solovay (ur. 1938 w Nowym Jorku) – amerykański matematyk specjalizujący się w logice matematycznej. Emerytowany profesor matematyki na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Znany głównie za wkład w teorię mnogości. Członek Amerykańskiej Akademii Sztuki i Nauki (ang. American Academy of Arts and Sciences).
Doktoryzował się w 1964 na Uniwersytecie Chicagowskim pod kierunkiem Saundersa Mac Lane’a. Wypromował kilkunastu doktorów, wśród jego wychowanków są m.in. Matthew Foreman i William Woodin.
Ważniejsze osiągnięcia Około roku 1965, Robert Solovay i Stanley Tennenbaum rozwinęli metodę forsingu wprowadzając forsing iterowany, aby udowodnić niezależność hipotezy SuslinaSolovay, Robert M.; Tennenbaum, S.: Iterated Cohen extensions and Souslin's problem. „Ann. of Math.” (2) 94 (1971), s. 201-245.. We współczesnej terminologii metoda wprowadzona przez Solovaya i Tennenbauma to forsing iterowany z nośnikami skończonymi. W 1970, Solovay udowodnił, że zakładając niesprzeczność istnienia liczby nieosiągalnej, istnieje model teorii mnogości, tzw. model Solovaya, w którym wszystkie rzutowe podzbiory prostej są mierzalne w sensie Lebesgue’a i mają własność Baire’a.