Mitla – miasto założone około 500 r. przez Zapoteków w pobliżu Monte Albán, na Wyżynie Meksykańskiej w stanie Oaxaca w Meksyku.
Największy rozwój tego miasta datowany jest na czas, w którym opustoszało miasto Monte Albán, czyli od około 700–900 r. Do chwili obecnej przetrwało 5 grup budynków. Są to: Grupa Przykościelna, Grupa Kolumnowa, Grupa Adobe, Grupa nad Strumieniem i Grupa Południowa. Pozostałością sztuki Mezoamerykańskiej są ruiny pałacu zbudowanego przez Zapoteków (Grupa Kolumnowa). Jego zabudowania zostały umieszczone na niewysokich platformach zlokalizowanych wokół trzech połączonych ze sobą kwadratowych dziedzińców. Na platformy prowadzą szerokie schody. Ściany otaczające dziedzińce ozdobione są meandrem z kawałków kamienia. Geometryczne ornamenty zdobiły także zewnętrzne i wewnętrzne ściany pałacu. Wykonane w trzech poziomych pasach o różnych typach zdobienia (meandry, romby, zygzaki, plecionki). Ornamenty te składają się z tysięcy dokładnie obrobionych kamiennych sztabek. Zdobienia te są charakterystyczne dla pałacu Mitli. Zabudowanie mieszkalne zlokalizowano przy najmniejszym placu, plac środkowy otoczony jest pomieszczeniami pełniącymi funkcję reprezentacyjną. Przestrzeń została uzyskana przez wykorzystanie kolumn dla podparcia drewnianego stropu.