9 października 1937 „trójka specjalna” NKWD obwodu leningradzkiego RFSRR skazała jednym wyrokiem listę 1116 więźniów Sołowek na śmierć. Na liście znajdowało się nazwisko Fyłypowycza. Zginął w masowej egzekucji wraz z innymi ukraińskimi twórcami i działaczami społecznymi (Łesiem Kurbasem, Mykołą Kuliszem, Ołeksą Slisarenką, Mykołą Zerowem, Myrosławem Irczanem, Wołodymyrem Czechiwskim i in.) 3 listopada 1937 na uroczysku Sandarmoch w Karelii.
Został zrehabilitowany postanowieniem Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR z 31 marca 1958.
Bibliografia Юрій Лавріненко, Розстріляне відродження: Антологія 1917—1933. Поезія— проза— драма— есей. Wyd. I Paris 1959, Instytut Literacki, wyd. II Kijów 2001, Просвіта, wyd. III, Kijów 2007, Смолоскип, Leonid Korzon (ps.) , Ukraińscy neoklasycy-parnasiści w: Kultura 7/1948, Paryż 1948, wyd. Instytut Literacki s. 39-54.
300px|thumb|left|Maksym Rylski, Mykoła Zerow, Pawło Fyłypowycz, trzej neoklasycy, lata 20. XX wieku
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kijowskiego Kategoria:Ofiary radzieckich łagrów Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Pisarze związani z Kijowem Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Ukraińscy historycy literatury Kategoria:Ukraińscy poeci XX wieku Kategoria:Ukraińskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Kijowskiego Kategoria:Zmarli w 1937