W 1916 r. Cameron został kawalerem Orderu św. Michała i św. Jerzego. W tym samym roku został wycofany z frontu. W latach 1918–1919 ponownie był dowódcą 3 Batalionu Cameron Highlanders. Po wojnie był członkiem Komitetu Szkockiego Narodowego Muzeum Wojennego. W latach 1920–1936 był adiutantem króla Jerzego V, zaś w latach 1936–1943 Jerzego VI.
Donald Cameron popierał używanie języka gaelickiego. Był trzykrotnie wybierany na przewodniczącego Gaelic Society of Inverness - w 1909, 1919 i 1922 r. Od 1923 r. był honorowym przewodniczącym stowarzyszenia. W latach 1923–1925 odbył podróż po Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, gdzie spotkał się z przedstawicielami szkockiej emigracji.
W 1934 r. został kawalerem Orderu Ostu. W 1939 r. otrzymał urząd Lorda Namiestnika Inverness-shire. Podczas II wojny światowej dowodził oddziałami Home Guard w hrabstwie Inverness. W 1942 r. udostępnił swoją rodową siedzibę w Achnacarry British Army, jako miejsce treningów oddziałów komandosów (komandosi nazwali zamek "Castle Commando").