Bad Langensalza (hist. Salza) – miasto uzdrowiskowe w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, w powiecie Unstrut-Hainich. Miasto wyróżnia się średniowiecznym charakterem, a jego krajobraz kształtują zachowane fragmenty historycznych murów miejskich z 17 wieżami. Oprócz licznych domów z muru pruskiego, w Bad Langensalza znajdują się wieże i portale z lokalnego trawertynu.
W centrum miasta rozciąga się zielony pas, w którego skład wchodzi 11 tematycznych ogrodów, tworzących unikalny krajobraz. Imponujący system wodny, którego źródłem jest rzeka Salza, przypomina o dawnej roli miasta jako ośrodka młynarskiego. W pobliżu Bad Langensalzy leży Park Narodowy Hainich, znany z licznych szlaków turystycznych i ścieżki w koronach drzew przy Thiemsburgu.
Historia Najstarsza wzmianka o osadzie pochodzi z ok. 932 roku jako Salzaha. W 1075 w pobliżu Salzy miała miejsce bitwa, w której król Niemiec Henryk IV Salicki zwyciężył Sasów. W 1212 Salza uzyskała prawa miejskie. Po traktacie lipskim w 1485 znalazła się we władaniu albertyńskiej linii Wettynów. Od XVI wieku pod nazwą Langensalza. Miasto zostało splądrowane w trakcie wojny trzydziestoletniej. W latach 1697–1763 Langensalza była jednym z najbardziej na zachód położonych miast znajdujących się pod panowaniem królów Polski Augusta II Mocnego i Augusta III Sasa.