thumb|Jan Kurnakowicz w filmie Zakazane piosenki, 1946|240x240px thumb|Jan Kurnakowicz i Hanka Bielicka w filmie Jasne łany, 1947|240x240px mały|Grób Jana Kurnakowicza na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie|360x360px Jan Kurnakowicz (ur. 27 stycznia 1901 w Wilnie, zm. 4 października 1968 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy.
Życiorys Był synem Kazimierza, kolejarza, i Marii z Progulbickich. W 1920 ukończył państwową szkołę dramatyczną w Piotrogradzie. Występował od 1 lutego 1921, początkowo w Pawłowsku pod Petersburgiem.
Szczególnie zasłużony dla Sceny Narodowej, na której zaczął występować w 1925. Popularny już przed wojną, zwłaszcza jednak po wojnie stworzył tam wielkie role klasyczne takie, jak wielki książę Konstanty w Kordianie czy Cześnik w Zemście, którą to rolę zagrał również w filmie Antoniego Bohdziewicza z 1956. Występował często w słuchowiskach radiowych i jako recytator.
W 1952 otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia za wybitne osiągnięcie artystyczne w roli Horodniczego w sztuce Gogola pt. Rewizor w Państwowym Teatrze Narodowym w WarszawieDziennik Polski, rok VIII, nr 176, (2639), s. 2..
Według Marty Fik, Kurnakowicz posiadał niezwykłą umiejętność wcielania się w postać – nie tylko jej cech wewnętrznych, lecz i fizycznych – i to przy minimalnej charakteryzacji.