Pracując w krakowskim Teatrze Miejskim stworzył m.in. role Stańczyka w prapremierowym wystawieniu „Wesela” Wyspiańskiego (dla tego samego autora stał się „przyczyną” stworzenia studium o „Hamlecie”), Bajdalskiego w „Panu Damazym”, króla w „Mazepie”, kardynała w „Don Carlosie”, Mefista w „Fauście”, tytułowego „Bogatego wujaszka” Kalwersa, Łąckiego w „Złotem runie”, „Fryderyka Wielkiego” Nowaczyńskiego i in.
W Warszawie reżyserował m.in. Głupiego Jakuba Tadeusza Rittnera (1920) i Mazepę Juliusza Słowackiego (1924).
2 maja 1924 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Kazimierz Kamiński został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 20-6-17).
Upamiętnienie We wrześniu 1978 na kamienicy przy ul. Wiejskiej 21, w której mieszkał i zmarł Kazimierz Kamiński, odsłonięto tablicę pamiątkową.
Przypisy
Bibliografia Zofia Jasińska, Żywot Kazimerza Kamińskiego, Warszawa, 1976, Państwowy Instytut Wydawniczy.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Artyści związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Polscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1928