W Wojsku Polskim został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów piechoty.
Od 1919 profesor zwyczajny nauk prawniczych Politechniki Lwowskiej, od 1920 profesor zwyczajny administracji i polskiego prawa administracyjnego Uniwersytetu Jana Kazimierza, od tego roku kierownik Zakładu Prawa Administracyjnego i Biblioteki Administracyjnej. W latach 1922/23, 1924/25, 1932/33 i 1933/34 dziekan Wydziału Prawa UJK. Od 1931 był wykładowcą KUL.
Pisywał także artykuły o historii sądownictwa polskiego, m.in. w Kwartalniku Historycznym. Był członkiem Towarzystwa Naukowego we Lwowie i Towarzystwa Prawniczego.
Działacz Stronnictwa Narodowego, radny miasta Lwowa w latach 1911-1926. Członek Tymczasowego Wydziału Samorządowego we Lwowie w 1926Sprawozdanie z Czynności Tymczasowego Wydziału Samorządowego we Lwowie. Za rok 1926, 1927 s. 2..
11 listopada 1937 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi na polu pracy naukowej”..
Zmarł śmiercią naturalną 13 września 1939 we Lwowie, w domu przy ul. Gipsowej 28 (według innej wersji śmierć nastąpiła wskutek wybuchu bomby). W związku z walkami o Lwów, ciało prof. Zbigniewa Pazdro zostało pochowane w ogrodzie jego domu, a po pewnym czasie ekshumowane i przeniesione na cmentarz Łyczakowski we Lwowie.