Jerzy Maria Kmita (ur. 26 grudnia 1931 w Rajsku, zm. 24 lipca 2012 w Poznaniu) – polski filozof i teoretyk kultury, profesor nauk humanistycznych (1979).
Życiorys Urodził się w nauczycielskiej rodzinie Stanisława (zm. 1940) i Janiny z domu Chrzanowskiej. Miał brata i siostrę. Rozpoczętą 1 września 1938, w szkole powszechnej w Rajsku, naukę przerwał wybuch II wojny światowej.
Podczas okupacji niemieckiej z matką i rodzeństwem przebywali w podkaliskich miejscowościach, by na koniec wojny zamieszkać we wsi Agnieszkowo. Matka zajmowała się nauczaniem dzieci w zakresie szkoły powszechnej.
Po wojnie zamieszkał z rodziną w Kaliszu. Po zdaniu egzaminu wstępnego, rozpoczął we wrześniu 1945 naukę w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Adama Asnyka w Kaliszu (od 1948 Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka), którą ukończył złożeniem egzaminu dojrzałości w maju 1951. W latach 1951–1955 studiował na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Egzamin magisterski złożył 4 czerwca 1955 z wynikiem bardzo dobrym, po czym do 1957 pracował w tamtejszej Bibliotece Uniwersyteckiej. W latach 1957–1960 był asystentem w Katedrze Logiki na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UAM, po trzech latach awansował na stanowisko starszego asystenta (1960–1962). W 1962 r.