Związany zawodowo przede wszystkim z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie w latach 1968–1981 był wicedyrektorem, a w 1981–1987 dyrektorem Instytutu Historii. Wykładał także na uniwersytetach w Belgii, Francji (m.in. w VI Sekcji École pratique des hautes études w Paryżu), Hiszpanii, Holandii, Niemczech, Włoszech (m.in. w w Rzymie), Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Od 1970 do 1990 był przedstawicielem Polski w .

Od 1948 był członkiem PZPR, . W latach 1981–1984 wchodził w skład Komisji KC PZPR dla wyjaśnienia okoliczności, faktów i przyczyn konfliktów społecznych w dziejach PRL. Od sierpnia 1981 wchodził także w skład Komisji Nauki i Oświaty Komitetu Centralnego PZPRSkład Komisji Komitetu Centralnego PZPR, „Trybuna Ludu”, nr 189, 14 sierpnia 1981, s. 3.. Przygotował na potrzeby Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dokument pt. Kryzys 1980 roku. W latach 1982–1989 członek Trybunału StanuKto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 1360. Od 1982 był członkiem Rady Naukowej Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-LeninizmuPosiedzenie Rady Naukowej IPPML przy KC PZPR /w/ „Rzeczpospolita”, nr 102, 13 maja 1982, s. 2..