Fenicjanizm to forma libańskiego nacjonalizmu, który opowiada się za kontrowersyjnym poglądem, stwierdzającym, iż naród libański nie jest etnicznie arabski. Jego zwolennicy twierdzą, że chrześcijańscy Libańczycy mają fenickie korzenie i nie są Arabami.
Historia W czasie wojny domowej w Libanie przemoc powodowana względami politycznymi doprowadzała do wzrastających podziałów w społeczeństwie libańskim. Członkowie chrześcijańskich prawicowych grup poszukiwali różnych sposobów na odróżnienie się od grup muzułmańskich i palestyńskich. Z tego też powodu doszło do odrodzenia wiary w różnorodność pochodzenia etnicznego mieszkańców Libanu. Twierdzili oni, iż wspólnoty chrześcijańskie wyróżniały się etnicznie spośród innych ludów, znajdujących się przez wieki pod panowaniem Imperium Osmańskiego; powiązali to z bardziej współczesnym oporem wobec Syrii i jej interwencji w czasie wojny domowej w Libanie. Fenicjanizm często postrzegany jest jako radykalna odpowiedź na panarabizm i nacjonalizm wielkosyryjski.