Donald Hamish Cameron of Lochiel KT, CVO (ur. 12 września 1910, zm. 26 maja 2004), XXVI Naczelnik Klanu Cameronów, szkocki magnat i posiadacz ziemski, najstarszy syn Donalda Waltera Camerona of Lochiel, XXV Naczelnika, i lady Hermione Emily Graham, córki 5. księcia Montrose.
Wykształcenie odebrał w Harrow Scholl (Londyn) i Balliol College (Oksford), którą uczończył w 1933 r. z tytułem bakałarza sztuk. W 1929 r. wstąpił do Lovat Scouts. Po wybuchu II wojny światowej został zmobilizowany. Walczył w kampanii francuskiej 1940 r., gdzie został wspomniany w rozkazie dziennym i awansowany do rangi majora. W latach 1943–1945 walczył na froncie włoskim. W 1944 r. został odznaczony medalem Territorial Decoration, zaś rok później awansowany do stopnia podpułkownika.
Po zakończeniu wojny mieszkał przez pewien czas w Londynie. Po śmierci ojca 1951 r. został kolejnym Naczelnikiem Klanu Cameronów. Przeniósł się wówczas do swojej rodowej posiadłości w Achnacarry. W Szkocji sprawował on wiele różnych funkcji. Był dyrektorem Królewskiego Banku Szkocji (1954-1980), Komisarzem Posiadłości Koronnych (1957-1969), Sędzią Pokoju w Inverness-shire i Lordem Namiestnikiem tego hrabstwa (1971-1985).