150px|right|Schemat kwiatostanu typu główka Główka (łac. capitulum, ang. capitulum) – rodzaj kwiatostanu groniastego prostego o silnie skróconej i zgrubiałej osi (zwanej osadnikiem), na której całej powierzchni rozwijają się kwiaty siedzące lub na bardzo krótkich szypułkach. Zwykle kwiaty w tych kwiatostanach są drobne i bardzo liczne (do kilku tysięcy), a cały kwiatostan wygląda pozornie jak jeden kwiat (pseudancjum). Wrażenie to zwiększa odmienne zabarwienie, wielkość lub kształt kwiatów brzeżnych, albo obecność skupienia liści podkwiatostanowych (okrywy). Kwiaty w główkach zakwitają nierównomiernie, lecz stopniowo – dośrodkowo lub odśrodkowo, tworząc odpowiednio koncentryczne strefy zakwitania zbliżające się do środka (szczytu) kwiatostanu lub oddalające się od niego. Kwiaty w tych kwiatostanach zwykle zapylane są przez owady, przy czym skupienie kwiatów obok siebie zwiększa skuteczność wabienia zapylaczy i samego zapylenia. Niekiedy główkowate kwiatostany tworzą się u roślin wiatropylnych, tak jest np. w rodzaju platan Platanus, ambrowiec Liquidambar i żółtnica Maclura.