Wyróżnia się dwa podgatunki P. puffinus: P. p. puffinus (Brünnich, 1764) – cały zasięg występowania gatunku poza Wyspami Kanaryjskimi; P. p. canariensis A. Rodríguez, B. Rodríguez, Montelongo, Garcia-Porta, Pipa, Carty, Danielsen, Nunes, C. Silva, Geraldes, Medina, Illera, 2020 – La Palma i Teneryfa (Wyspy Kanaryjskie).
Morfologia 240px|mały|lewo|Burzyk północny w locie Cechy gatunku Wielkością dorównuje mewie śmieszce. Obie płci ubarwione jednakowo. Wierzch ciała czarny, brunatny lub brązowy, spód biały; spodni brzeg skrzydeł nieco ciemniejszy. Sylwetka wydłużona, skrzydła wąskie o ostrych końcach. Cienki matowoczarny dziób, nogi różowe. Upierzenie dorosłych i młodych osobników jest podobne. Wymiary średnie długość ciała ok. 30–38 cmrozpiętość skrzydeł 76–85 cmmasa ciała ok. 350–460 g
Ekologia i zachowanie Biotop Przybrzeżne wody otwartych mórz. Zachowanie Lata nisko nad powierzchnią wody, na zmianę wykorzystując szybkie uderzenia skrzydeł i lot ślizgowy. Jak inne burzyki świetnie wykorzystuje zmienne prędkości wiatru nad falami do szybowania pozwalającego na spokojną obserwację tafli morza.