Wieńczył je wielki gzyms, na którym bezpośrednio spoczywały spływy sklepienia.
Na ścianie wschodniej znajdował się skromny, renesansowo-barokowy aron ha-kodesz, który stał pośrodku wielkiej dekoracji wspartej po bokach półkolumnami i zwieńczonej tablicami Dekalogu, które symbolicznie adorowała para lwów. Po jego prawej stronie stał pulpit kantora. Od północy i zachodu do sali głównej przylegały niskie babińce, które prawdopodobnie zostały dostawione przy odbudowie w 1656. Dzięki kilku małym, okratowanym okienkom, kobiety mogły śledzić przebieg nabożeństwa. We wnętrzu znajdowały się liczne świeczniki, które zostały ufundowane przez najbogatszych Żydów lubelskich.
Parochet thumb|Parochet Do dziś zachował się jedynie aksamitny parochet o wymiarach 180 na 120 centymetrów ufundowany przez kobiety w 1925 lub 1926 roku dla synagogi Maharszala. Używany jest od 1945 roku do dziś w synagodze Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Bielsku-Białej. Nie wiadomo, jak trafił do Bielska-Białej. W inwentarzu figuruje od 1945 roku.