Friedrich szesnaście razy wystąpił w reprezentacji miasta Zagrzebia, dziewięciokrotnie bronił w barwach reprezentacji Jugosławii (w latach 1922–1927). Debiutował 8 czerwca 1922 w rozgrywanym w Belgradzie meczu przeciwko Rumunii przegranym przez Jugosłowian 1:2. Drugi występ w reprezentacji zaliczył 3 czerwca 1923 przeciwko Polsce rozgrywanym w Krakowie, wygranym przez Jugosławię 2:1. Warto zauważyć, że było to pierwsze zwycięstwo reprezentacji Jugosławii na wyjeździe. Był rezerwowym zawodnikiem na igrzyskach olimpijskich w Paryżu. Najlepszy mecz Friedrich rozpoczął w roku 1925 w meczu przeciwko Włochom w Padwie przegranym przez Jugosłowian 1:2. Dobrze spisał się także w swoim ostatnim w reprezentacji, a zarazem w jednym z najgorszych meczów w historii jugosłowiańskiej piłki przeciwko Węgrom rozgrywanym 10 kwietnia 1927 w Budapeszcie przegranym aż 0:3. Friedrich uchronił jednak Jugosławię od o wiele większej porażki. Był propagatorem sportu, był wykładowcą wychowania fizycznego na uczelniach w Viroviticy, Gospiciu i Varaždinie. Po przejściu na emeryturę był przez długi czas aktywny w zagrzebskiej szkole tenisowej Medvešćaka, gdzie stworzył podwaliny pod późniejsze sukcesy chorwackiego tenisa. Friedrich zmarł w wieku 83 lat w Zagrzebiu.