Gwarki introdukowano na Florydę, Portoryko i Hawaje. Populacja wprowadzona na Wyspę Bożego Narodzenia nie przetrwała. Nie jest pewne pochodzenie gwarków czczonych na Wyspie Świętej Heleny; możliwe, że stwierdzenie dotyczyło błędnie zidentyfikowanych majn brunatnych, które na tę wyspę introdukowano. Wiadomo, że zbiegłe z niewoli gwarki są w stanie długo przeżyć na wolności.
Morfologia Długość ciała wynosi 27–31 cm, masa ciała 161–229 g. Większość upierzenia gwarków czczonych jest czarna, połyskliwa. Broda, gardło, szyja, płaszcz, grzbiet i brzuch wykazują fioletową opalizację. Kuper i górna część piersi pokryte są brązowym nalotem, do tego mienią się na turkusowo, podobnie jak tył brzucha. Skrzydła czarne, jedynie barkówki i lotki II rzędu fioletowo połyskują. Lotki 3–9P mają u nasady białą plamę, zależnie od pióra różnie położoną. Ogon krótki, czarny, o prostokątnym kształcie. Pod okiem obecny jest płat nagiej, żółtej skóry, wąsko oddzielony od płata ciągnącego się od tyłu oka po kark, gdzie przechodzi w przydatki głowowe. Dziób duży, mocno wygięty wzdłuż górnej krawędzi, zagięty na końcu. Ma barwę czerwoną, jedynie koniuszek jest żółty. Tęczówka brązowa. Nogi są stosunkowo mocno zbudowane;