â Ĉ ĉ C̭ c̭ D̂ d̂ Ð̂ ð̂ Ê ê Ĝ ĝ Ĥ ĥ Î î Ĵ ĵ K̂ k̂ L̂ l̂ M̂ m̂ N̂ n̂ Ô ô R̂ r̂ Ŝ ŝ ẞ̂ ß̂ Ʃ̂ σ̂ Þ̂ þ̂ Û û X̂ x̂ Ẑ ẑ Ʒ̂ ʒ̂ Akcent przeciągły (cyrkumfleks, , / ), często nazywany daszkiem, to znak diakrytyczny używany w językach: esperanto, francuskim, greckim, rumuńskim, słowackim, portugalskim, kaszubskim i innych. Jest też używany w statystyce, gdzie na ogół oznacza wynik estymacji.
Użycie afrykanerski – oznaczenie samogłoski o nieregularnej, niesprecyzowanej wymowie transliteracja bułgarska – oznaczenie szwy, odpowiednikiem w cyrylicy jest ъ czewa – ŵ oznacza spółgłoskę szczelinową dwuwargową dźwięczną esperanto – akcent zmienia brzmienie spółgłoski. Litery ĉ, ĝ, ĥ, ĵ i ŝ są, podobnie jak polskie znaki, integralną częścią alfabetu francuski – może występować nad wszystkimi samogłoskami oprócz y, najczęściej oznacza zanik spółgłoski s lub samogłoski e, także służy do odróżniania znaczenia homonimów, wtedy oznacza samogłoskę długą friulski, jèrriais, walijski – akcent przeciągły używany jest nad â, ê, î, ô i û, i oznacza długą samogłoskę grecki – w grece klasycznej akcent przeciągły oznacza akcentowaną samogłoskę długą, wymawianą w tonie wznosząco-opadającym; język nowogrecki nie jest już językiem tonalnym, jednak z użycia akcentu przeciągłego w ortografii zrezygnowano dopiero w 1982 roku;