Wilhelm z Tyru (ur. ok. 1130, zm. 1183–1186) – arcybiskup Tyru od 1175 roku, kronikarz średniowieczny, autor dzieła, w którym opisywał dzieje I krucjaty oraz Królestwa Jerozolimy do roku 1184.
Życiorys Urodzony w Palestynie. Wszechstronnie wykształcony, znał łacinę, grekę, francuski, arabski, hebrajski. Kształcił się początkowo na Bliskim Wschodzie, później także we Francji. Po powrocie, około 1160 roku został archidiakonem Tyru.
W 1168 roku został wysłany przez Amalryka I, króla jerozolimskiego, do Konstantynopola, aby prowadzić negocjacje z cesarzem Manuelem I Komnenem. W 1170 roku został wychowawcą królewskiego syna – Baldwina IV Trędowatego. Jako pierwszy też dostrzegł objawy straszliwej choroby, która dotknęła chłopca.
W latach 1170–1174 był kanclerzem Królestwa Jerozolimskiego. W 1175 roku został arcybiskupem Tyru. W 1179 roku udał się do Rzymu na Sobór laterański III. W drodze powrotnej zatrzymał się w Konstantynopolu, gdzie spędził siedem miesięcy, będąc świadkiem m.in. ślubu Marii Komneny, córki cesarza, i Rajnera z Montferratu.