Dwudziestolecie międzywojenne W 1920 r. brał udział jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej jako żołnierz 137 pułku piechoty, później 21 pułku strzelców kowieńskich walczył w obronie Płocka. Po wojnie kontynuował naukę w Łęczycy, gdzie w 1923 r. uzyskał maturę. Został przyjęty na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1924 r. przerwał studia i podjął pracę jako nauczyciel w szkole powszechnej w Łodzi. W 1926 r. ponownie podjął studia (filologia polska) na Wydziale Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Poznańskiego. Z krótkimi przerwami studiował na tej uczelni do 1931 r., zaliczając 11 trymestrów. Jako student działał w Związku Młodzieży Pracującej „Jedność” i Narodowej Partii Robotniczej (NPR), będąc od 1928 r. redaktorem jej wielkopolskiego odłamu prasowego „Prawda”.

W 1931 r. osiadł w Toruniu, gdzie został sekretarzem Zarządu Okręgowego NPR na Pomorze i redaktorem pisma „Obrona Ludu”. Jego artykuły były wówczas określane jako radykalnie antysanacyjne i zdecydowanie antykomunistyczne.