Przeciwstawiając się grupie Karola Popiela współpracującej ze Stanisławem Mikołajczykiem, opowiedział się za głosowaniem „3 razy tak”.

Jako wicewojewoda bydgoski aktywnie dążył do ożywienia życia kulturalnego w Bydgoszczy i województwie pomorskim. Współdziałał w tym zakresie m.in. z Marianem Turwidem, zatrudnionym w Wydziale Kultury i Sztuki Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego. Z jego inicjatywy w 1945 r. powstał Klub Artystyczno-Literacki, upowszechniający dorobek kultury polskiej. Przy jego współudziale założono także Pomorski Dom Sztuki, czasopismo społeczno-literackie „Arkona” i Spółdzielnię Wydawniczą „Zryw”, wydającą od października 1945 r. „Ilustrowany Kurier Polski”.

Prowadził również działalność publicystyczną. Jego teksty drukowały m.in. „Ilustrowany Kurier Polski”, „Arkona”, „Odnowa”. W styczniu 1946 r. ukazała się jego książka Droga Wielkiej Odnowy, w której postulował „uzbrojenie cywilizacyjne” Polski (uprzemysłowienie kraju, przebudowa wsi w kierunku intensyfikacji rolnictwa, asymilacja Ziem Odzyskanych, „marynizacja" Polski, tj. pełne wykorzystanie granic morskich) i przebudowę struktury duchowej społeczeństwa. Książka nawiązywała do poglądów Jana Stachniuka i została negatywnie przyjęta przez czynniki katolickie.